تحلیلی تطبیقی پیرامون ماهیت حقوقی وابستگی متقابل قراردادی در حقوق جدید فرانسه و ایران

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسنده
گروه حقوق خصوصی، دانشکده حقوق، دانشگاه ادیان و مذاهب، قم، ایران
10.22047/hsd.2026.545151.1103
چکیده
زمانیکه چندین قرارداد جمعا در راستای تحقق یک هدف کلی واحد منعقد می شوند، در حقیقت یک مجموعه قراردادی را تشکیل می دهند. بنابراین منطقا این نکته را باید پذیرفت که اجرا هر یک از آنان بر حیات سایر قراردادها اثر می گذارد. با این وجود، چنین استدلالی غیرمنطقی به نظر می رسد و در عمل مشکلات عدیده ای از باب عدم امنیت ایجاد می کند. اما در نقطه مقابل هیچ تاسیس حقوقی امکان تعیین نظان حقوقی این گونه عقود را ندارد و یک رابطه حقوقی دینامیک بین آنها ایجاد کند. پدیده حقوقی جدید اقتضاء نامیدن نوینی را مطالبه می کند. لذا دیدگاه ارتباط و وابستگی قراردادی شایسته به نظر می رسد. این مفهوم بر ارتباط بین عقود تاکید دارد و بر عوض و معوض بودن بین قراردادها دربر نمی گیرد. این نظریه برداشت جدیدی از جهت و ایجاد تمایز ظریف میان آثار نسبی بودن عقود و قابلیت استناد اعمال حقوقی نسبت به غیر مورد بررسی قرار می دهد. در این پژوهش با روش توصیفی_تحلیلی بر آن هستم با بهره از حقوق جدید فرانسه مفهوم و آثار قراردادهای مرتبط مورد بررسی قرار دهیم و جایگاه آنرا در حقوق ایران تبیین نمائیم.
کلیدواژه‌ها

منابع :

منابع فارسی
1.      اسدزاده، سکینه (1398). بررسی وضعیت حقوقی گروه‌های قراردادی، چاپ اول، تهران، امجد.
2.      کریمی، عباس، نعم، مختار، اسدزاده، سکینه (1400). بررسی تطبیقی وضعیت حقوقی گروه‌های قراردادی در حقوق ایران و فرانسه، دو فصلنامه علمی حقوق تطبیقی، شماره 2، صص 121-140.
3.      بهمئی، محمدعلی و مرادی، فهیمه (1394). طرف شرط داوری درگروه قراردادی، مجله حقوقی بین‌المللی، شماره52، صص35-60.
4.      شعاریان ستاری، ابراهیم (1394). انتقال قرارداد (نظریه عمومی-عقود معین)، چاپ اول، تهران، مؤسسه مطالعات و پژوهش‌های حقوقی شهر دانش.
5.      کریمیان راوندی، مهدی، محمدی، قاسم (1401). چالش‌ گروه قراردادی در موازنۀ عقود در حقوق ایران، نشریه دانش حقوق مدنی، صص 1-10.
دوره 6، شماره 12 - شماره پیاپی 12
علوم انسانی
دورۀ ششم، پاییز و زمستان 1404 ، شمارۀ دوازدهم
اسفند 1404
صفحه 129-144