نوع مقاله : مقاله پژوهشی
مدیریت با هوش مصنوعی و برآن
شمس السادات زاهدی[1]
تاریخ دریافت: 15/9/1402 تاریخ پذیرش: 15/10/1402
هوش مصنوعی شبیهسازی هوش انسانی به وسیله سیستمها و دستگاههای کامپیوتری تعریف شده است. در دهه گذشته این فناوری با سرعتی شتابان توسعه یافته و از این طریق توانسته بسیاری از وظایف انسانها را به خوبی انجام دهد. این فناوری با تقلید از شبکه عصبی مغز انسان توانسته به بسیاری از پرسشهای روزمره پاسخ دهد و روز به روز کاربردهای بیشتری بیابد. برخی از مزایا و خدمات هوش مصنوعی عبارتاند از: توانایی یادگیری، تجزیه و تحلیل و تفسیر دادهها با دقت و سرعت بالا، کمک به تصمیمگیری و ارتقاء کارآمدی و بهرهوری، صرفهجویی در زمان، ایفاء نقش مشاور در زمینههای مدیریتی، مالی، پزشکی، امنیتی و...
البته هوش مصنوعی دارای خطرات و تهدیدهایی نیز هست که صاحبنظران در این زمینه مکرراً هشدارهایی دادهاند. نگرانیهایی از جمله استفاده نامناسب از دادههای شخصی و اطلاعات بیومتریک افراد و تجاوز به حریم خصوصی آنها، دور زدن قوانین و مقررات موجود، افزایش امکان تقلب در رقابتها، تهدید جان افراد از طریق تولید سلاحهای هوشمند خودمختار و خودران، انجام حملات سایبری و سایر تهدیدات امنیتی و...
برای استفاده مؤثر از این فناوری، لازم است که از یک سو، حاکمیت و قوای سهگانه کشور، مسئولانه و مدبرانه به وظایف خود عمل کنند و زمینه مناسب برای بهرهمندی آحاد جامعه از آن را فراهم نمایند و از سوی دیگر سازمانهای جهانی نیز متوجه ابعاد منفی این فناوری بوده و ضرورت رعایت الزامات اخلاقی در استفاده از این پدیده چندوجهی و پرکاربرد را مورد تأکید قرار دهند.
مدیریت علم و هنر برنامهریزی، هماهنگی، رهبری و کنترل فعالیتهای دستهجمعی برای نیل به هدفهای مطلوب با حداکثر کارآمدی تعریف شده است. به عبارتی دیگر، مدیریت، مجموعه مهارتهایی است که به مدد آنها مدیر میتواند با تلفیق داهیانه هدفهای فرد و سازمان، محیط کاری مساعدی را ایجاد کند و یک یک افراد و کل سازمان را در جهت تحقق هدفهایی که با نگرش مثبت و با جهتگیری به سوی توسعه و تعالی تعیین شدهاند به پیش براند و با استفاده بهینه از امکانات موجود اعم از منابع انسانی، فیزیکی، مالی و منابع مفهومی، دستیابی به هدفهای معینه را امکانپذیر سازد.
مدیریت، علمی میانرشتهای است که با بهرهگیری از سایر قلمروهای دانش بشری، زمینه ایجاد شناخت بیشتر نسبت به وضعیت و موقعیت را فراهم میکند به نحوی که بتوان با آگاهیهای مرتبط و مکتسب و با راهبری مؤثر فعالیتها، به هدفهای تعیین شده نائل آمد.
یکی از زمینههایی که در سالیان اخیر بهطور جدیتری به قلمرو علم مدیریت وارد شده، بهرهگیری از فناوری اطلاعات است. اساسیترین نقش را در هر سازمان، منابع مفهومی ایفا میکنند. اگر نیروی انسانی، مواد اولیه، منابع مالی و تجهیزات و ابزارها را منابع فیزیکی بنامیم دادهها و اطلاعات در زمره منابع مفهومی یک سازمان به حساب میآیند. برای تلفیق منابع فیزیکی و منابع مفهومی میتوان از فناوری اطلاعات مدد گرفت. اهم دلایل توجه به این فناوری، از یک سو پیچیدگی روزافزون کارها و فعالیتهای سازمانها، تحت تأثیر عوامل اقتصادی، رقابت جهانی و فشردگی زمان و از سوی دیگر، افزایش چشمگیر توانمندیها و قابلیتهای فناوری اطلاعات و ارتباطات و به عبارتی دیگر، علوم اطلاعاتی است. در دنیای امروز، زمان مفهوم دیگری یافته، لحظهها ارزشمندتر شده و کارها در زمان فشرده شدهتری انجام میشوند. پیشرفت فناوری بر فرایند کارها تأثیر گذارده و آنها را متحول کرده است. اینترنت، اینترانت، اکسترانت، شبکههای خصوصی، تجارت الکترونیکی، کار از راه دور، تشکیل جلسات آنلاین، محاسبات ابری، ...و اخیراً نیز هوش مصنوعی برخی از نمودهای فناوریهای پیشرفته هستند که ماهیت کار سازمانها را دگرگون کردهاند. در دوران فناوریهای نوین و تحولآفرین، دیگر نمیتوان به ابزارهای سنتی بسنده کرد. در دنیای پرشتاب امروز نمیتوان آیندهای را متصور شد که گستره بیامان فناوری و رشد فزاینده تکنولوژی در آن متوقف شود. سواد دیجیتالی و رفتار دیجیتالی (دریافت اطلاعات از رسانههای انبوه، کسب اطمینان از صحت آنها، احراز مهارتهای مورد نیاز برای تحلیل اطلاعات رسانهای و سپس به اشتراک گذاردن آنها با دیگران) گام مهمی در مسیر توسعه جامعه و از ضروریات زیست در جهان کنونی است.
هوش مصنوعی را شبیهسازی هوش انسانی به وسیله سیستمها و دستگاههای کامپیوتری تعریف کردهاند. در دهه گذشته هوش مصنوعی با سرعت شتابانی توسعه یافته است. در نتیجه این توسعه ماشینها توانستهاند الگوهای زندگی ما را تشخیص داده، راهکارها را ارزیابی کنند، بسیاری از وظایف انسانها را انجام دهند و زندگی روزمره ما را تحت تأثیر قرار دهند ( دافنر، 2023). در تعریفی دیگر چنین آمده است: هوش مصنوعی توانایی سیستمهای کامپیوتری در اجرای وظایف و فعالیتهایی است که انجام دادن آنها مستلزم بهرهمندی از هوش بشری است.[2] هوش مصنوعی از شبکه عصبی مغز انسانی تقلید میکند، به پرسشهای روزمره پاسخ میدهد، تواناییهای آدمی را افزایش داده و به مرزهایی فراتر از تکامل زیستشناختی طبیعی انسان وارد می شود (سالگوئز، 2018). این فناوری میتواند مقادیر زیادی از دادهها را پردازش کند و درباره آنها تصمیمگیری و قضاوت نماید.[3]
هوش مصنوعی را میتوان به سه دسته تقسیم کرد: محدود، عمومی و فوق هوشمند (دوگال، 2023)[4]. در حال حاضر این فناوری در مرحله اولیه و ضعیف قرار دارد و صرفاً کارهای خاصی را انجام میدهد. در مرحله بعد از هوش انسانی تقلید میکند و در مرحله سوم ظرفیت شناختی آن از انسان فراتر میرود و از عهده انجام هر عملی که بشر میتواند انجام دهد برخواهد آمد.
در حقیقت میتوان ادعا کرد که این فناوری با سرعت زایدالوصفی زندگی انسانها را قبضه کرده و بیم آن میرود که اقتدار آدمی را نیز به یغما ببرد! گسترش این پدیده آنچنان تند و پر شتاب بوده است که عنوان "هوش مصنوعی" از جانب مؤسسه کالینز بهعنوان کلمه سال و موضوع برجسته محاورات در سال 2023 انتخاب شده است (دیکشنری کالینز، 2023).
نخستین کسی که متوجه ظرفیتهای ماشین، فراتر از محاسبات ساده ریاضی شد و اولین الگوریتم تاریخ را برای ارتباط با ماشین محاسباتی تدوین کرد خانم آیدا لاولیس بریتانیایی (1815-1852) بود[5]. البته خدمات لاولیس به علوم کامپیوتری تا دهه 1950 میلادی ناشناخته ماند.[6]
وی به عنوان اولین برنامهنویس تاریخ معتقد بود که هر چیزی که قابلیت تبدیل شدن به اعداد را داشته باشد (مانند موسیقی، الفبا یا تصاویر)، توانایی محاسبه شدن و تغییر کردن توسط کامپیوتر را دارد. به نظر او ماشین تحلیلی میتوانست نحوه کار را نه تنها در ریاضی بلکه در تمامی بخشهای جهان منقلب کند.[7] وی متوجه شده بود که کامپیوتر میتواند دستورات ساده را دنبال کرده، محاسبات را انجام داده و برنامه مورد نظر را عملی سازد.
از نظر پیتر جکسون، هوش مصنوعی مدتی قبل از ظهور علوم کامپیوتری و در فاصله کوتاهی پس از جنگ جهانی دوم پدید آمد (جکسون، 1990). به نظر وی، تلاش عمده بر این موضوع متمرکز شده بود که ماشینهایی ساخته شوند که توانایی درک مطلب را داشته باشند.[8] سالها پیش از پیدایش هوش مصنوعی ایده ساخت ابزارها و دستگاههایی که توانایی حل مسائل دشوار و پیچیده را داشته باشند، برای مثال بتوانند شطرنج را به خوبی بازی کنند، مطرح شده بود (چمیلوسکی، 2010).
عنوان هوش مصنوعی بهطور جدی از زمانی مطرح شد که جان مک کارتی در سال 1960، در انستیتوی تکنولوژی ماساچوست در کشور آمریکا، زبان ال.آی.اس.پی.[9] یا "لیسپ"که زبانی ساده و آسان برای استفاده در تحقیقات کامپیوتری است را بهوجود آورد. با توجه به سادگی زبان لیسپ، تجزیه و تحلیل و پیادهسازی آن نیز با سهولت انجام میشود (ویکی پدیا). البته علاوه بر مک کارتی، دانشمندان دیگری از جمله: ماروین مینسکی، آلن تورینگ، هربرت سایمون، آلن نوول و ژوزف و ایزنبام نیز در بهوجود آمدن فناوری هوش مصنوعی دخیل بودهاند (ابریو، 2021).
در سال 1961، در همان دانشگاه مقالهای با عنوان "گام هایی به سوی هوش مصنوعی" از ماروین مینسکی منتشرشد.
در سال 1964، ژوزف و ایزبام دانشمند آلمانی-آمریکایی اولین برنامهای که بین انسان و ماشین نوعی مکالمه برقرار میکرد را عرضه کرد و به این ترتیب زمینه بسط و گسترش فناوری هوش مصنوعی فراهم گردید. [10]
دنیای دیجیتال روز به روز وسعت بیشتری مییابد و هوش مصنوعی در کلیه عرصههای موضوعی، مکانی و زمانی و در تمامی قلمروهای گوناگون زمینی، دریایی و فضایی، امکان حضور یافته و کاربردهای مختلف آموزشی، خدماتی، عملیاتی پیدا میکند و بهطور چشمگیری چابکی را افزایش میدهد.
درحقیقت میتوان چنین گفت که هوش مصنوعی نوعی از فناوری است که آمده است تا بماند و میتواند در همه زمینهها کاربرد داشته باشد. از اینرو برای پاسخگویی به نیازهای روزافزون و رو به تزاید انسانها، مشاغل جدیدی بهوجود میآیند و دانشوران و متخصصان در این زمینه را بهکار میگیرند. پیشرفت تکنولوژی امری حتمی برای توسعه تمدن بشر است (آرنتز و همکاران، 2016). در گذشته شاهد این روند بودهایم، در زمان حال و آینده هم این روند تداوم خواهد یافت.
همه روزه در نشریات داخلی و خارجی بهطور مرتب، از یک سو درباره مزایا، کاربریها و خدمات هوش مصنوعی و از سوی دیگر، البته با تأکید و تواتر بیشتر، در زمینه تهدیدات و خطرات احتمالی آن مطالبی مطرح میشوند. ذیلاً به برخی از این موارد اشاره میشود.
اگرچه توسعه انفجارگونه هوش مصنوعی و خدمات و کاربردهای مثبت آن بسیار فراوان و چشمگیرند، ولی استفاده مخرب و کاربریهای ناصواب آن نیز میتواند خطرات و تهدیدهایی در پی داشته باشد. برخی از صاحبنظران درباره تهدیدهای هوش مصنوعی هشدارهایی دادهاند.
استیفن هاوکینگ هوش مصنوعی را خطری جدی خوانده که میتواند بدترین کابوس برای آینده انسان و به معنای پایان زندگی نسل بشر باشد. بیل گیتس هم نگران قدرت مهار نشدنی این فناوریست (کرمی، 1402).
آندرو لی بر این باور است که هوش مصنوعی میتواند شیوههای ضد رقابتی و تبانی را تشدید کند و با فریب دادن مردم کاربردهای مجرمانه داشته باشد. از سوی دیگر، وی بر پتانسیل عظیم این فناوری برای متحول کردن جامعه و اقتصاد نیز تأکید میکند.[12]
پاپ فرانسیس بر این باور است که استفاده از هوش مصنوعی به گونهای مسئولانه که در خدمت بشریت و حفاظت از خانه مشترک ما باشد، ایجاب میکند که تأمل اخلاقی به حوزه آموزش و قانون نیز تعمیم یابد.
پل کروگمن برنده جایزه نوبل علوم اقتصادی معتقد است که رونق هوش مصنوعی احتمالاً بعضی از مشاغل کارمندی حرفهای و نیمهحرفهای و نه مشاغل یدی را از بین خواهد برد و در نتیجه، طراحی سیاستهای اصلاحی برای کمک به کارمندان دشوار خواهد شد (لاکشمی، 2023). تهدید طیف وسیعی از مشاغل موجود و احتمال استفاده نادرست از این فناوری به دغدغه مهمی برای متخصصان تبدیل شده است.
ایلان ماسک میلیاردر حوزه فناوری پیشبینی کرده که خطر هوش مصنوعی از سلاح هستهای نیز بیشتر است و آن را مختل کنندهترین نیروی تاریخ خوانده است. البته او به قابل کنترل بودن این خطرات نیز باور دارد. وی معتقد است که هوش مصنوعی باهوشتر از هوش انسانی خواهد شد و قادر به انجام دادن همه کارها خواهد بود. وی هشدار داد که این فناوری میتواند بقای نسل بشر را تهدید کند[13].
عدهای از افراد بر این باورند که حجم حافظه انسان و ظرفیت نگهداری و به خاطرسپاری حافظه آدمی با محدودیت مواجه است. در مقابل، هوش مصنوعی میتواند با بهرهگیری از قابلیتها و اطلاعاتی که دارد، هر کاری را در چند دقیقه انجام دهد در حالیکه انسانها برای همان کار ممکن است چندین روز یا ماه را صرف کنند. در همین زمینه عدهای از صاحبنظران هم به موضوع "تکینگی" اشاره کردهاند. از نظر آنها تکینگی عبارت است از پیشرفت تکنیکی و فنی موجود هوشمندی که از انسان، هوشمندتر است (دس و سندهین، 2020).
بن گورتزل، از متخصصان و صاحبنظران در این زمینه، معتقد است که تا "تکینگی"[14] به مفهوم زمانی که هوش مصنوعی دیگر در کنترل انسان نخواهد بود، کمتر از یک دهه باقی مانده است[15]. از نظرگورتزل با هوش جامع مصنوعی[16] که پیشنیاز تکینگی است و توانایی انجام هر کار فکری که انسان انجام میدهد را خواهد داشت، فقط سه تا هشت سال فاصله داریم.
جیمی ویلز، بنیانگذار ویکی پدیا بر این باور است که هوش مصنوعی حداقل پنجاه سال دیگر با تبدیل شدن به یک ابر انسان فاصله دارد (ویلز، 2023).[17]
گروهی از محققان نشان دادهاند که استفاده از فناوریهای پیشرفته کامپیوتری، همزمان با افزایش رشد در بخشهای مختلف، سبب افزایش نرخ بیکاری میشود. در مقابل، عدهای نیز بر این باورند که به موازات پیشرفت تکنولوژی، ماهیت مشاغل نیز تغییر میکند اما این پیشرفتها سبب حذف نیروی کار انسانی نمیشوند. از نظر دیوید گلدبرگ، هوش مصنوعی یک همراه و مشاور است، نه تنها کار انسان را از او نمیگیرد بلکه دهها بار هم بر کارایی و کارآمدی وی میافزاید (گلدبرگ، 2023). صاحبنظر دیگری بر این باور است که هوش مصنوعی در زمینه فعالیتهای گوناگون، از جمله درمورد تجزیه و تحلیل وضعیت بازارها و کسب و کارها و همچنین در تشخیص و درمان بیماریهای مختلف کمک بسیار مهمی خواهد بود. وی این فناوری را ابزاری برای کمک به بشریت و نه جایگزین هوش انسانی میداند ( بنت، 2017).
در هر حال، سؤال اساسی این است که آیا پیشرفت اتوماسیون سبب تخریب نیروی کار انسانی میشود یا اینکه فرصتهای جدیدی را برای انسان بهوجود میآورد. گروهی از متخصصان نیز بر این باورند که سیستمهای هوش مصنوعی را میتوان با هوش عاطفی انسانها یعنی توانایی درک، تسهیل و فهم مدیریت عواطف عجین کرد. چنین اقدامی در مورد فناوری هوش مصنوعی بسیار ضروری است و در پذیرش اجتماعی آن در آینده نقش اساسی و تعیین کنندهای را ایفا میکند ( مک لین، 2017).
بهطور خلاصه، برخی از تهدیدات هوش مصنوعی عبارتاند از:
منظور از امنیت اطلاعات، پیشگیری از دسترسیهای غیر مجاز به منابع اطلاعاتی در قلمرو تحت شمول هوش مصنوعی است. بهطور کلی امنیت اطلاعات به معنای حفظ جامعیت، محرمانگی و در دسترس بودن اطلاعات در مقابل مخاطرات، تهدیدها و آسیبپذیریها تعریف شده است. جامعیت به مفهوم تأمین کردن درستی و تمامیت اطلاعات و روشهای پردازش است، بدین معنی که اطلاعات فقط به وسیله افراد مجاز قابل تغییر باشد، محرمانگی یعنی اطلاعات، فقط در دسترس افرادی قرار گیرد که مجاز به دسترسی به آنها هستند و مبنای دسترسی به اطلاعات نیز زمانی است که کاربر نیازمند به آن اطلاعات باشد (کتابی و جعفریه، 1397)[19].
از نظر باردواج، واژه امنیت سایبری عبارت از مجموعهای از فناوریها، فرایندها و روشهای عملی برای محافظت از شبکهها، تدابیر، نرمافزارها و دادهها در مقابل حمله، خسارت و دسترسی غیر مجاز است (باردواج، 2022). در زمانی که هوش مخرب و تهدیدهای سایبری به سرعت در حال پیشرفت هستند نمیتوان از استراتژیهای پیچیده امنیت سایبری غفلت کرد (دس و سندهین، 2020).
دیجیتالیزه شدن فرایندهای عملیات و مدلهای کسب و کاری که بر فناوری اطلاعات مبتنی هستند بر فرصت امکان حملههای سایبری نیز افزودهاند (وو، و همکاران، 2018). از اینرو امروزه امنیت سایبری بهعنوان یک اولویت مهم در دستور کار رهبری و مدیریت سازمانهای عمومی و خصوصی قرار گرفته است (کورالو، 2020). دغدغه اصلی در این زمینه برای مؤسسات و سازمانها این است که چگونه از خودشان در مقابل تهدیدات احتمالی حفاظت کنند. تشخیص متون واقعی از متون ساختگی کار چندان سادهای نیست و در این بین ممکن است برخی از کمپانیهایی که به این کار میپردازند دچار وسوسه شده و بیشتر در پی منافع خود باشند و به افزایش ثروت و نفوذ خودشان بیندیشند. برنارد مار بر این باور است که هوش مصنوعی علاوه بر مزایای بسیار برای دنیای مدرن، تبعات منفی و زیانباری نیز در پی دارد و هرچه زودتر برای جبران این خطرات اقدام شود بهتر میتوان خطرات آن را مدیریت کرد.
از آنجایی که ما در جهان ایزوله و تنها نیستیم، قوانین و بایدها و نبایدهای مرتبط با هوش مصنوعی در یک کشور میتواند بر سایر کشورها نیز به آسانی اثرگذار باشد. برای مثال، در حالیکه اروپا قوانین خاصی را برای تضمین شفافیت هوش مصنوعی پذیرفته است، آمریکا و بهویژه کشور چین به کمپانیهای خود اجازه میدهند که خیلی آزادانهتر این فناوری را بهکار گیرند. در این مورد دنیا نیازمند قوانین و مقرراتی است که تعاملات جهانی را بهگونهای سالم و مؤثر برقرار نماید (مار، 2021).
هر مؤسسهای باید خطراتی که بیشتر تهدیدش میکند را از قبل شناسایی کرده و آماده دفاع در مقابل آنها باشد (خاباندا و همکاران، 2023). با توجه به نفوذ روزافزون تهدیدات سایبری، ضرورت دارد که مدیران و کارگزاران سازمانها هر چه بیشتر موضوع افزایش هوشیاری امنیتی را جدی بگیرند، مسئولان نظارتی بر وظایف خود در این زمینه آگاه باشند و به طور مؤثر و کارآمد آنها را انجام دهند و از میزان تهدیدات بکاهند.
مدیریت بر دو ستون علم و اخلاق متکی است که هر دو باید مورد توجه دقیق قرار گیرند، زیرا با ایجاد انحطاط و تزلزل در هر یک از این دو ستون، کارآمدی و اثربخشی نظام مورد تشکیک قرار میگیرد. منظور از علم، بهرهگیری از آخرین یافتهها و دستاوردهای دانشی و پژوهشی و مراد از اخلاق، شناسایی مصادیق ارزشها و بینشهایی است که بیانگر راههای کسب فضایل و ترک رذائل اخلاقی هستند.
هوش مصنوعی باید ضمن همخوانی با منافع عمومی جامعه، شفافیت بیشتری داشته و با الزامات اخلاقی هماهنگ باشد. با اعمال کنترل مؤثر مهار شود و به حریم خصوصی افراد تجاوز نکند. بدیهی است که با کسب اطمینان از امنیت سایبری، بهرهگیری مؤثر از این فناوری میسر میشود و امکان به اشتراکگذاری و تبادل دادهها افزایش تصاعدی مییابد.
رعایت اخلاقیات در بهکارگیری هوش مصنوعی، یک ضرورت جدی و یک مسئولیت اجتماعی است و دولتها، کمپانیها و جامعه مدنی باید در مورد اثرات کارهای خود پاسخگو باشند (سلیمان، 2017&2023 ).
در یک نظرسنجی که به وسیله مرکز پژوهشی مهندسی نرمافزار ایرلند بهعمل آمده بود مشخص گردید که دادههایی که برای آموزش به هوش مصنوعی مورد استفاده قرار میگیرند آلوده به گفتارهای نژادپرستانه و زنستیزانه است.[20] مسلماً کاربرد دادههای سوگیرانه، مغرضانه و تبعیضآمیز میتواند به آسیبدیدگی روحی و به حاشیه رفتن گروههای هدف منجر شود. کاش ظهور هر فناوری جدیدی با فرهنگ و ادب استفاده از آن نیز توأم باشد.
استفاده بهینه از این فناوری نوین منوط به تلاش و همکاری هر سه قوه مقننه، قضائیه و مجریه است که وظایف و مسئولیتهای خود در قبال آحاد جامعه را به خوبی انجام دهند. هر فرد به اعتبار عضویت در جامعه از حقوقی برخوردار و در عین حال به انجام تکالیفی نیز متکلف است. بررسی وضعیت جوامع مختلف جهانی حاکی از آن است که در برخی کشورها، تأمین حقوق آحاد جامعه در اولویت قرار دارد. البته تعدادی از آنها نیز بیشتر بر تکالیف مردم خویش تأکید میکنند.
به نظر میرسد که در کشور ما تکالیف، پررنگتر و با بسامد فزونتری مطرح میشوند. منصفانه باید پذیرفت حقوق و تکالیف شهروندی به صورت دوجانبه عمل میکنند. حقوق شهروندی به تعهدات حاکمیت و قوای سهگانه در قبال شهروندان اشاره دارد و تکالیف شهروندی نیز وظایف و تعهداتی است که هر شهروند در قبال جامعه خویش مکلف به انجام آنها است.
قوه مجریه با برنامهریزیهای حساب شده و اجرای دقیق آنها، قوه مقننه با تنظیم و تدوین مقررات و قوانینی برای تضمین امنیت شهروندان و حفاظت از آنها، قوه قضائیه با رسیدگی سریع و بهموقع درباره جرائم و تهدیدات و نشر گزارشات مربوطه، میتوانند زمینه مناسب برای بهرهمندی از این فناوری را فراهم نمایند. شهروندان نیز ضرورت دارد که از حقوق و تکالیف خود آگاه باشند، به رعایت قوانین و مقررات پایبند باشند، برای احقاق حقوقشان زبان بگشایند و حق خود را بطلبند و برای انجام تکالیف خود نسبت به جامعه، متعهدانه و مسئولانه عمل نمایند.
از منظر جهانی نیز لازم است که ارگانهای بینالمللی مانند سازمان ملل متحد متوجه ابعاد منفی و خسارتبار بهکارگیری این فناوری باشند و رعایت الزامات اخلاقی و محافظت از جان انسانها را پیشزمینه استفاده از این پدیده چندوجهی و پرکاربرد اعلام نمایند.
مهمترین و اساسیترین پیشنیاز استفاده مؤثر از هوش مصنوعی، آمادهسازی زیرساخت مناسب برای بهکارگیری آن است. بنابر گفته متخصصان، در حال حاضر ظرفیت دانشی این فناوری در کشورمان موجود است و در صورت آمادگی زیرساختها، زیست بوم دادهها فعال شده و امکان کاربری به وسیله سازمانها و مؤسسات گوناگون فراهم خواهد شد.
یکی از کارهای مفیدی که صورت گرفته، تهیه و ارائه نرمافزاری برای تبدیل متن اصلی به گفتار زبان فارسی و همچنین، تولید چت بات هوشمند فارسی است. این نرمافزار با استفاده از هوش مصنوعی میتواند نوشتههای فارسی را بهعنوان یک زبان طبیعی، به گفتار تبدیل کند و با توجه به کاربردهای مختلف آن، توانسته است مورد استفاده مجموعههای مختلف قرار گیرد.[21] لازم به یادآوری است که با توجه به عدم حرکتگذاری کلمات در زبان فارسی از یک سو و وجود کسره اضافه از سوی دیگر، پردازش زبان فارسی توسط هوش مصنوعی، متفاوتتر و دشوارتر از زبانهای دیگر از جمله زبان انگلیسی است.[22]
با شکلگیری زیرساخت داده، زیستبوم دادهها نیز فعال میشود و فناوریهای مربوط به هوش مصنوعی نیز توسعه و گسترش مییابد. بدیهی است که این مهم، در گرو آموزش این فناوری در تمام سنین، از کودکی تا سالمندی و ردههای مختلف آحاد مردم، از طریق تهیه و تدوین متون آموزشی مناسب برای افراد است بهگونهای که ضمن کاهش شکاف دیجیتالی در طبقات مختلف جامعه، به تربیت صاحبنظران و متخصصان ماهر و متبحری بیانجامد که آگاهانه و بخردانه بتوانند کشورمان را از ثمرات این فناوری جدید و پیچیده بهرهمند سازند. در چنین حالتی اوقات گرانبهای نیروی انسانی به جای انجام کارهای تکراری و زمانبر، در مسیر خلاقیتها و ابتکارات تازه صرف میشود و فرصت نیل به مراحل استعلایی زیست آدمی به هدر نخواهد رفت.
ما باید با جهانی که تحت سلطه و سیطره فناوری اطلاعات است زبان مشترکی ایجاد کنیم، در غیر این صورت، گسست علمی و عملی بین سازمانهای ما و صاحبان علم و فناوری، روز به روز وسعت بیشتری مییابد. عقبماندگی و سقوط در قهقرا، سرنوشت محتوم کشورها و سازمانهایی است که به وضع موجودشان اکتفا کرده و رفتار و عملکردشان با کهنگی و منسوخ شدگی عجین شده باشد.
استفاده از هوش مصنوعی با ثمرات و مخاطرات متعددی همراه است. میتوان آن را به نردبانی برای صعود و یا به درهای برای سقوط تبدیل کرد. کاهش مخاطرات و تهدیدات آن در گرو همکاری کلیه کشورها در سطحی وسیع و گسترده است به نحوی که از تهدیدها بکاهند و بر ثمرات بیفزایند. در کشور ما نیز سیاستگذاران (تدوینکنندگان خطوط مشی) و سیاستگذاران (مجریان خط مشیها) باید با ریلگذاری و نظمدهی کارآمد، زمینه مساعد جهت کاربری مناسب و مفید نظامهای اطلاعاتی و هوشمند را بسط و تعمیم دهند و با بهرهگیری از روشهای علمی مدیریت، امکان اتخاذ تصمیمات درست و همسو با منافع ملی کشور و هماهنگ با نظر آحاد ملت را فراهم نمایند.
در نگارهای کوتاه پیام جالبی درج شده بود که مفهوم آن چنین است: در هر وضعیت و موقعیتی که پیش میآید، نحوه ادراک و برداشت ما از آن وضعیت و همچنین چگونگی رفتار و عملکرد ما در قبال آن پدیده، بر ماهیت و کیفیت نتیجه حاصله بسیار تأثیرگذار خواهد بود.
حروف “F.E.A.R.” را به دو شیوه میتوان تعبیر کرد.[23]
دو راه در پیش روست:
روی برگرداندن، فراموش کردن و گریختن،
یا
مواجه شدن، تلاش کردن و اعتلا یافتن،
انتخاب با شماست.
فهرست منابع
فارسی
انگلیسی
[1] عضو وابسته فرهنگستان علوم، استاد بازنشسته دانشگاه علامه طباطبایی.
[2] Sangfor.com/blog/cybersecurity/the-use-of-artificial-intelligence-in-cyber-security.
[3] https://www.ibm.com/topics/artificial-intelligence, what is artificial intelligence?
[4] Narrow or weak AI, Strong or General AI, and Super intelligence
[5] نام اصلی وی "اگوستا آدا کینگ" بود که پس از ازدواج، به آیدا لاولیس تغییر یافت.
[6] Famous Mathematicians, 2021
[7] Jobvision.ir/blog/the-first-developer/zoomit.ir/biography/284303-ada-lovelace-biograohy
گفتنی است که زنان نقش شایان ذکری در نوآوری و همچنین در ایجاد و گسترش فناوریهای اطلاعاتی داشتهاند. اخیراً نیز مجله تایم فهرست یکصد دانشمند برتر در حوزه هوش مصنوعی را منتشر کرده که حاوی اسامی تعداد قابل توجهی از زنان دانشمند از جمله نام یک زن ایرانی به نام خانم الهام طبسی است.
(Time Magazine /time.com/collection/time100-ai/The 100 most influential people in AI 2023 https://time.com/ArtificialIntelligence).
[8] Making Machines “understand”.
[9] List Processing (LISP), a programming language.
[10] https://www.coe.int/web/history-of-ai
[11] روزنامه اطلاعات، ضمیمه علمی فناوری اطلاعات و ارتباطات، شماره 28549، 12 آذر 1402.
[12] https://www.yjc.ir/00Zsol.
[13] https://www. Yjc.ir/fa/news/8591478/0/0E2/0/080/8c.
[14] Singularity
[15] singularitynet/io/aboutus/aiforgood.itu.int/speaker/ben-gortzel/
[16] Artificial General Intelligence (AGI)
[17] Everand.com/article/634924317/will-wikipedia-be-written-by-ai-founder-jimmywales-is-thinking-about-it.
[18] infortech.com/industry4/dangers-of-ai/Geeksforgeeks
[19] از یکی از بزرگترین کارشناسان امنیت اطلاعات در جهان سؤال شد چه سیستمی کاملاً ایمن است؟ وی در جواب گفت: سیستمی ایمن است که خاموش باشد، از برق کشیده شده باشد، در یک تانکر فولادی زرهدار و ضد انفجار قرار گرفته باشد، داخل تانکر با گاز اعصاب پر شده باشد، بهترین مأموران امنیتی از آن مراقبت کنند و چهارصد متر زیر دریا قرار گرفته باشد و در این حالت نیز حاضر نیستم روی امنیت آن شرط ببندم ( همان منبع).
[20]روزنامه اطلاعات،29/5/1402
[21] چت بات هوشمند فارسی، 1402
[22] روزنامه همشهری، 8/6/1402
[23] F.E.A.R.
Forget Everything And Run
Or
Face Everything And Rise
The Choice Is Yours!
| تعداد مشاهده مقاله | 2,217 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 1,278 |